Chausseestraße 126

Założony pod koniec XVIII wieku Der Friedhof der Dorotheenstädtischen (cmentarz św. Doroty) w samym centrum Berlina należy do największych atrakcji tego miasta. Każdy berlińczyk albo zwykły turysta może tam poczuć fizyczną bliskość ze szczątkami największych postaci niemieckiej cywilizacji. Bo nawet dla kogoś, kto – tak jak ja – użądlenie Heglowskie – spowodować by mogło wyłącznie wysypkę albo rumień, te kilka minut przy grobie wielkiego dialektyka powoduje emocje szczególnego rodzaju. Stoję przy grobie człowieka, którego myśl wywarła bodaj najbardziej zgubne skutki dla ludzi XX wieku. Hegel zmarł podczas epidemii cholery w 1831 roku.

Symboliczną kontrą dla spotkania z Heglem przy Chausseestraße numer 126, jest wizyta przy skromnym, bo ograniczonym do niewielkiego kamienia, nagrobku Bertolda Brechta. Ich groby dzieli kilkadziesiąt metrów. To paradoks, że konserwatywna filozofia Hegla stała się natchnieniem tysięcy rewolucjonistów pragnących spalić świat. Bertold Brecht chciał być buntownikiem, zaczytywał się Marksem i nienawidził mieszczaństwa, a to, co po nim zostało, to kilka dramatów, których nikt teraz nie czyta, poza niektórymi wstrętnymi mieszczanami. Robotnicy, dla których pisał swoje dramaty, mieli go w dupie.  Bertold Brecht zmarł  na atak serca mniej więcej w czasie, kiedy rodzili się moi rodzice. Przed śmiercią poprosił, aby po zgonie w jego sercu umieścić sztylet, a ciało zamknąć w stalowej trumnie, aby nie dostały się do niego robaki.

SONY DSC

 

Advertisements

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s